Złe moce w Panfu? Wywiad z Kamarią
Wednesday, 1 October 2008Hej Pandy!
Kamaria to bardzo dobra wyrocznia i wie wiele rzeczy, o których sami nie mamy pojęcia. Dlatego też pomyśleliśmy, iż dobrze byłoby zadać jej kilka pytań do ostatnich wydarzeń na Panfu. Wczoraj znaleźliśmy ją na wieży zamkowej i przeprowadziliśmy z nią wywiad. Oto on:
Max: Witaj Kamario! Dziękujemy, że znalazłaś trochę czasu, aby odpowiedzieć na nasze pytania. Z pewnością możesz rozwiać niektóre nasze wątpliwości
Kamaria: Witaj Ello, witaj Maksie! Z chęcią to uczynię! Zauważyłam, że wiele Pand niepokoi się ze względu na ostatnią wizytę piratów. Może będę mogła trochę ich uspokoić.
Ella: Oczywiście najbardziej nas interesuje, czy to piraci zabrali ze sobą trumnę do Panfu?
Kamaria: Nie do końca tak chcieli. Ostrzegałam ich, że to złe miejsce do cumowania statku, gdyż przeczuwałam jakiś wypadek. Swoją kotwicą wyłowili trumnę z samego dna, co sprowadziło nieszczęście! Mogę Wam wyjaśnić, iż z pewnego źródła dowiedziałam się, iż trumna leżała na dnie morza już 1000 lat!
Max: Co było zatem w tej trumnie i gdzie się podziali wszyscy piraci?
Kamaria: W trumnie było coś bardzo starego i bardzo złego, co budziło postrach już w starożytnym Egipcie. Dlatego też wtedy trumna została zatopiona w morzu, aby uniknąć nieszczęścia. Tymczasem piraci znów wyłowili ją na ląd! Sądzę, że ma to związek ze zniknięciem kapitana Kabeljau i jego załogi. To wszystko przypomina mi o kimś, kogo już kiedyś spotkałam…
Ella: Huuu, teraz jeszcze bardziej się boję! Kamaria, masz przecież magiczne umiejętności! Nie możesz zrobić czegoś przeciwko tym złym mocom? 
Kamaria: Oczywiście! Jestem już na tropie wszystkiego, szukając odpowiednich czarów w moich tajemnych księgach! Ale bez obaw, Ella! Tak długo jak ja jestem na Panfu, Panda mają środek przeciw złej magii!
Max: Bardzo dziękujemy, Kamario! My również będziemy mieli oczy szeroko otwarte! Wszystko wskazuje na to, że niebezpieczeństwo nie jest jeszcze do końca zażegnane! 
Hmmm, dowiedzieliśmy się wiele nowego, o czym teraz z pewnością długo będziemy rozmyślać. Do następnego razu! Bądźcie czujni!
– No świetnie, Max, teraz wszyscy o tym wiedzą! 
Ale rzeczywiście, w końcu nikt nie wie, jakie zamiary oni naprawdę mają. A po tym, jak uwięzili mojego wujka na wyspie, boję się do nich zbliżać! Szczególnie typ, który buszuje w mieście, koło sklepu z prezentami! Zupełnie nie budzi mojego zaufania! 
Aż trudno uwierzyć, że nadesłaliście do nas tak wiele prac. Jesteście super!
